| "Kroon" domein voor vrije tijd, een boekje over
Schiermonnikoog als recreatie-eiland. Met vele zwart-wit foto's.
Auteur: W.H. Keikes
Uitgeverij: Miedema pers, 1967
Aantal pagin's: -
Afmeting: 20,5x13,5x0,5 cm
Gewicht:131 gr.
Uitvoering: gebonden
1e pagina
Bij boten vol worden in voor hoog- en naseizoen de vakantiegangers op
Schiermonnikoog aangevoerd. Voor velen van hen betekent Schiermonnikoog
het beloofde (ei)land, waar zij ontspanning, rust en ruimte zullen
vinden. Rust en ruimte zijn in ieder geval gewaarborgd; de oneindigheid
van groene duinen, valleien van brandend zand, de vaak stuivende vlakten
van een breed strand eenn enkele flinke percelen fraai dennebos bieden
voor eenlingen, paartjes of gezinnen vele vierkante kilometers privé-natuurschoon!
Voor de begeerde ontspanning zal men zelf een keuze moeten maken. Een
keuze, die kan liggen tussen de bezichtiging van een vogelbroedplaats op
het oostelijk deel van het eiland of een bezoek aan de dansvloer. Maar
waar zou men z'n vrije tijd beter en heerlijker kunnen besteden dan
juist op de talrijke terreinen van een boeiend bad-, strand-, duin- en
bosleven? 1 Dat Schiermonnikoog voor de "vreemdelingen" van de
vaste wal i een nog ongerept paradijs zou kunnen zijn, begrepen in de
jaren 1865/1866 de burgemeester, de dokter, de dominee en de zeekapitein
ook al. Zij waren dan ook de eerste initiatiefnemers tot het treffen van
eenvoudige recreatieve voorzieningen, in hoofdzaak bestaande uit de
plaatsing van enkele badkoetsjes op het strand en het onder dak brengen
van de gasten in het dorp. Dat ging natuurlijk niet in de eerste plaats
om de bleekneuzen uit Friesland, Groningen en de anderen uit binnen- en
buitenland een plezier te doen. Het ging en gaat uiteraard -en daar
behoeft men de eilanders van toen en thans niet zwart om aan te kijken
-om welbegrepen eigenbelang. Zo zag Antony Winkier Prins, die in 1867
zo'n aardig boekje over het eiland Schiermonnikoog liet verschijnen, het
ook. Heel voorzichtig opende hij daarin een perspectief op de voordelen,
die de eilander bevolking bij een mogelijke groei van het badleven zou
gaan genieten: "Indien de pogingen om het eiland tot een
zeebadplaats te verheffen niet ijdel zijn, zal de huisvesting der
vreemdelingen aan vele ingezetenen eene niet onaanzienlijke
tegemoetkoming verschaffen"................... |
Waddenwinkel 
